بدیهی است ریز ساختار این رزینها تا حدود زیادی به وسیله فرآیند تولید کنترل میشود. بنابراین میکروسکوپی رزینها و پلاستیکهایی که با روشهایی نظیر روزنرانی، تزریق و قالبگیری فشاری تولید میشوند، میتواند اطلاعات مفیدی درباره ارتباط خواص با ساختار آنها ارائه نماید.
در پلیمرهای تکفاز، تنها یک فاز قابل تشخیص است. به این ترتیب هموپلیمرها وکوپلیمرهای اتفاقی پلیمرهای تکفاز محسوب میشوند. کوپلیمر شدن اتفاقی برای اصلاح خواص سیستم تکفاز و کوپلیمر شدنهای پیوندی و بلوک برای اصلاح خواص چسبندگی در حدفاصل ماتریس ـ فاز پراکنده بهکارمیرود. افزایش یک پلیمر به پلیمر دیگر میتواند باعث بهبود خواص مکانیکی شود. حضور مجموعههای دارای فاز پراکنده و ماتریس موجود در آن ضربهپذیری را افزایش میدهد. شکل فاز پراکنده معمولا با تغییر ترکیب، شرایط اختلاط، گرانروی و جهتیافتگی پلیمر تغییر میکند.
مورفولوژی فاز پراکنده در کوپلیمرها نیز از طریق میکروسکوپی الکترونی سطح شکست نمونه قابل تعیین است. برای این منظور یا نمونه پس از غوطهور شدن درنیتروژن مایع شکسته شده و یا با روشهای فیزیکی دیگر نمونهسازی انجام میگیرد مسیر شکست نمونه از حدفاصل ذره ـ ماتریس میگذرد و در سطح شکست حفرههایی دیده میشود که از خارج شدن ذرات طی شکست ناشی شده و بیانگر چسبندگی ضعیف بین دو فاز میباشد.