شکست الکتریکی در مقره ها

دو نوع شکست در مقره ها ممکن است رخ دهد :

1. سوراخ شدن مقره ( شکست الکتریکی داخل بدنه مقره ) :

این شکست بستگی به جنس مقره ،ضخامت بدنه مقره و ناخالصی های آن دارد که غالباً اتفاق

نمی افتد ؛ مگر در هنگام  صاعقه های بسیار خطرناک و امواج سیار روی خط چین رخ می

دهد . ضخامت بدنه مقره را طوری طراحی می کنند که برای  ولتاژهای ضربه صاعقه ای و

امواج سیار ناشی از سویچینگ سوراخ نشود .

2. جرقه سطحی مقره :

به علت اینکه سطح مقره ها با هوا در ارتباط است و با توجه به اینکه استقامت الکتریکی هوا

خیلی کمتر از مقره ها است لذا  قبل از سوراخ شدن ،  در روی  سطح مقره ها جرقه زده می

شود .  معمولاً اگر بر روی سطح مقره ها  گرد و غبار و رطوبت و آلودگی بنشیند به سطح آن

رسانا می شود  و یک جریان نشتی  روی  سطح مقره بین هادی و  پایه  فلزی آن بر قرار می

گردد و باعث پایین آمدن ارزش عایقی سطح مقره می شود .  لذا اولاً سطح عایق ها را طویل

می سازند تا مسیر جریان نشتی طولانی تر شود و ارزش عایقی سطحی زیاد از دست نرود .

دیگر آن که  سطح عایق را به  صورت چتری می سازند  تا  باران از آن  ریخته  شده  و ابعاد

مقره نیز بزرگ نشود و بالاخره جای خشک هم داشته باشد . شیب چترها باید طوری باشد که

روی سطوح هم پتانسیل یعنی عمود بر خطوط میدان بین هادی  و میله قرار گیرند .  زیرا اگر

بین دو نقطه ای که دارای اختلاف پتانسیل باشند ، سطح رسانای ناشی از گرد و غبار تشکیل

می شود ، جریان زیاد تری جاری شده و جرقه سطحی زودتر زده می شود .