واکنش پلی یورتان زیست تخریب پذیر با استئوبلاست ها و کندروسیت ها

    کاربرد پلیمرهای زیست تخریب پذیر به عنوان یکی از پیشرفت های عمده در تحقیقات مواد درپزشکی مطرح است. مواد زیست تخریب پذیرکاربردهای بی شماری در پزشکی و جراحی دارند واین مواد طوری طراحی شده است که در حالت in vivo تخریب شود.

تصور کلی از زیست سازگاری بر اساس واکنش میان یک ماده و محیط بیولوژیک است. واکنش بافت ها و سلول ها در خیلی از موارد بوسیله پاسخ التهابی مشخص می شود.

در مهندسی بافت از ماتریس ها و داربستهای زیست تخریب پذیر پلیمری به عنوان حامل سلول برای بازسازی بافت های معیوب استفاده می شود. به طور کلی، ایمپلنت ها نباید باعث پاسخ غیرعادی در بافت ها و باعث تولید مواد سمی یا تأثیرات سرطان زائی در بافت شوند. در تحقیقات جدید، پلی یورتان های زیست تخریب پذیر زیست سازگاری مطلوبی از خود نشان می دهد.